Η Πρωτομαγιά
Βγήκες αιμοστάλακτη
με υψωμένη τη γροθιά
ανεμίζοντας αυταπάρνηση
στο φως του Μάη
Στεφανωμένη λουλουδιασμένα
κι αστείρευτη αγάπη για ζωή
Να μυρίζει ο ιδρώτας σου
και η δουλειά σου ελπίδα
Κι όμως σε θέρισαν οι ριπές
τα κόκκινα τριαντάφυλλα
έγιναν παράσημα στα στήθη σου
επίμονα να αιμορραγούν
της λεβεντιάς το νάμα
Αχ Πρωτομαγιά άδολη παρθένα
εμπνέεις και εμπνέεσαι
απ’ τις κεραύνιες ομοβροντίες
της ανοιξιάτικης βροχής
και περιφρονώντας το χαλάζι
βλέπεις μόνο καλοκαίρι
Αχ εργατική Πρωτομαγιά, θυσία
σε κάδρο κρεμασμένη
Οι εικόνες των μαρτύρων σου
1 Μαΐου 2012
Γιάννης Ποταμιάνος
